Tevfik Fikret, “Bir Tasvir Önünde” isimli şiirinde, oğlu Haluk’a şu nasihatte bulunur:
“İnsanlığı ihyâ için îsâr edeceksin;
Hak bellediğin bir yola yalnız gideceksin!”
Kişinin kendi gittiği yolu hak bellemesi yeterli değildir. Asıl marifet, hak yolda gidebilmektir.
Ayrıca, yalnız gitmek de marifet sayılmaz. Asıl önemli olan, başkalarıyla beraber gidebilmektir. Ama hak yola çıktığında kendisiyle gelen yoksa, tek başına da olsa o yolda gitmek lazımdır.
Bu mülahazalar çerçevesinde üstteki cümleyi tahlil ettiğimizde, onu şöyle ifade edebiliriz: “Hak yolda, yalnız da olsa gideceksin!”
İnsan, her meselede hakka ulaşamasa bile, en azından o yolun yolcusu olması bile büyük kârdır. Hani karıncaya sormuşlar:
-“Hacca”, demiş.
-“Bu yürüyüşle mi?” demişler.
-“Olsun, en azından o yolda ölürüm ya” demiş.
