Yiğit, düşeni kaldırabilendir.
“Düşenin dostu olmaz” derler. Bu cümle, herkes için değilse bile, çoğu kimse için doğrudur. Hatta işi daha da ileri götürerek, zalim bir şekilde “düşene bir tekme de sen vuracaksın” diyen bile çıkar.
Böyle değerlendirmeler, hak dinden nasibini almamış, nefsaniyette boğulup kalmış kimselerin görüşü olup, hak ehli nezdinde bir kıymet taşımaz. Buna mukabil, dinin ortaya koyduğu düsturlar ve meydana getirdiği sistemler, düşenin elinden tutmaya ve onu insanlığa layık bir seviyeye yükseltmeye yöneliktir. Bu meyanda şu ölçüleri hatırlayabiliriz:
“Müminler ancak kardeştirler.”1
“Komşusu aç iken tok yatan bizden değildir.”2
“Mü’minler birbirlerini sevmekte, birbirlerine acımakta ve birbirlerini korumakta bir vücuda benzerler. Vücudun bir uzvu hasta olduğu zaman, diğer uzuvlar da bu sebeple uykusuzluğa ve ateşli hastalığa tutulurlar.”3
1 Hucurat, 10
2 İbn Hanbel, I, 55
3 Müslim, Birr, 66