اِنَّ اللّٰهَ لاَيَسْتَحْي۪ٓ اَنْ يَضْرِبَ مَثَلاً مَابَعُوضَةً فَمَا فَوْقَهَاۜ
فَاَمَّا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا فَيَعْلَمُونَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْۚ
وَاَمَّا الَّذ۪ينَ كَفَرُوا فَيَقُولُونَ مَاذَٓا اَرَادَ اللّٰهُ بِهٰذَا مَثَلاًۢ
يُضِلُّ بِه۪ كَث۪يرًا وَيَهْد۪ى بِه۪ كَث۪يرًاۜ وَمَايُضِلُّ بِه۪ٓ اِلاَّالْفَاسِق۪ينَۙ{٢٦}
اَلَّذ۪ينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْ بَعْدِ م۪يثَاقِه۪ۖ وَيَقْطَعُونَ مَٓا اَمَرَ اللّٰهُ بِه۪ٓ اَنْ يُوصَلَ
وَيُفْسِدُونَ فِى اْلاَرْضِۜ اُو۬لٰٓئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ{٢٧}
“Şüphesiz Allah bir sivrisinekle, hatta daha fevkinde olanla herhangi bir mesel getirmekten çekinmez.
İman edenler onun Rabb’lerinden hak olduğunu bilirler. İnkâr edenler ise, ‘Allah böyle bir misal ile ne demek istedi?’ derler.
(Allah) onunla birçoklarını saptırır, birçoklarına da hidayet verir. Onunla saptırdıkları, fasıklardan başkası değildir.
Onlar ki, söz verip andlaştıktan sonra Allah’a verdikleri sözü bozarlar. Allah’ın emrettiği sıla-i rahmi keserler ve yeryüzünde fesad çıkarırlar. İşte onlar hüsranda olanların ta kendileridir.” (Bakara, 26-27)