Mum, lamba ve güneş arasında nasıl kalite farkı varsa, insanların kıldıkları namazlar arasında da o şekilde kalite farkları vardır. Bizlerin kıldıkları namaz ile Peygamber Efendimizin kıldığı namaz arasında şeklen fark yoktur, çünkü bizler namazı Ondan öğrendik. Ama namazın kalitesinde çok fark vardır.
Kamil insanlar namaza durduklarında kendilerini Kâbe karşısında ve Allahın huzurunda hissetmişler, sağlarında cennet, sollarında cehennem ve arkalarında Azrail’i hayal edip o şuur ile namazlarını edaya çalışmışlar.
İnsanı kaliteli bir namaza sevk eden en büyük etken, “kimin huzurunda olduğunu hatırlamaktır.” Her namazını böyle hissederek kılan birisi, Allahın sevgili kulları arasına girer, namazdan çıktığında da o kudsi hali devam ettirir. “Onlar namazlarında daimidirler”1 ayeti, namaza devamın önemini anlattığı gibi, böyle bir manaya da işaret eder.
1 Mearic, 23