“Kulları içinde Allah’tan ancak âlimler korkar.”1
Necip Fazıl şöyle der:
“Anladım işi, sanat Allah’ı aramakmış.
Mârifet bu, gerisi hep çelik çomakmış.”
İslami ölçülerle baktığımızda, gerçek manada âlim olanların Allah’ı bilenler olduğunu söyleyebiliriz. Allah’ı bilen elbette Ona itaat eder. Peygamber Efendimiz Allah’ı en iyi bilendi, en fazla itaat ve ibadet eden de O oldu. Kendisine Hz. Aişe tarafından “Allah geçmiş ve gelecek günahlarını affettiği halde niçin bu kadar ibadet ediyorsun?” denildiğinde şöyle cevap vermişti: “Şükreden bir kul olmayayım mı?”2
Günümüzde bazı kişiler bazı ilimlerde çok ileri olabilirler, ama Allah’ı bilmiyorlarsa asıl bilgiden mahrumdurlar.
Necip Fazıl böylelerini şöyle anlatır:
“Tam otuz yıldır saatim işlemiş ben durmuşum.
Gökyüzünden habersiz, uçurtma uçurmuşum.”
1 Fatır, 28
2 Müslim, Sıfâtü’l- münâfikîn, 81