Fransa’da katıldığımız bir sohbet sonrasında, otuz- otuz beş yaşlarında bir genç, “hocam dedi, mahrem bir meseleyi sormak istiyorum.” Dışarı çıktığımızda başını gösterip dedi: “Hocam, saçlarım döküldü. Saç ektirmem caiz mi?”
Ben caiz olduğunu söyleyince hayretle “hocam, ciddi mi söylüyorsunuz?” dedi. Ciddi olduğumu söyleyince, “hocam dedi, burada bazılarına sormuştum, caiz olmadığını söylediler. ‘Allahın yaptığını beğenmemek anlamına gelir’ dediler.”
Dedim: “Allah insanı saçlı bir varlık olarak yaratmıştır. Dolayısıyla bu, -hâşâ- Allahın yaptığını beğenmemek değil, aksine beğenmek anlamına gelir. Hasta olduğumuzda tedavi olmuyor muyuz?”
Son söylediklerim, muhatabımı hayli rahatlattı, gönlü mutmain oldu.
Nazik tabiriyle “tarama özürlü hale gelmek” kişiyi rahatsız etmiyorsa, saç ektirmesi gerekmez. Ama bu hal kendisini rahatsız ediyorsa, tedavi cihetine gitmekte dinen bir mahzur yoktur.