İki genç, soğuk bir kış günü karlar üzerinde üniversiteye doğru giderlerken, biri diğerinin koluna girer ve der:
“Yerler kaygan, kol kola girelim ki, birimizin ayağı kayarsa diğeri onu düşmekten kurtarsın.”
Ardından şöyle devam eder:
“Radyoda, televizyonda hava durumu anlatılırken zaman zaman şu anons yapılır:
Yollar karlı ve buzlu olduğundan sürücülerin yavaş seyretmesi, yanlarında zincir-takoz ve çekme halatı bulundurmaları gerekir.
Düşündüm de, bu anonsu manevi hayatımıza şöyle tatbik ettim:
Ahir zaman, manen soğuk bir kış mevsimi. Her taraf karlı ve buzlu. Böyle bir zeminde kaymadan ilerlemek âdeta mümkün değil. Onun için zincirle kenetlenmiş gibi cemaat halinde olmalıyız ki, birbirimizi düşmekten kurtaralım. Düşmek üzere olanlara bir takoz koyalım. Düşmüş olanları da halatla çıkaralım.”