Asker arkadaşlarımızdan ODTÜ mezunu birinin dini konularda bazı şüpheleri vardı. Bir gün sohbet esnasında bana sordu:
“Allah domuzu niye haram kılmış? Ben yedim, lezzetli geldi.”
Dedim: “Size askerce bir cevap vereyim. ‘Bu bir emirdir, emrin mütalaası yapılmaz.’ Mesela komutan boş kulübeye seni nöbetçi dikebilir. ‘Bu boş kulübede niye boşuna bekliyorum’ diyemezsin. Benzeri bir şekilde, hikmetini bilsek de bilmesek de bize düşen ilahi emir ve yasakların gereğini yapmaktır.
Bu esas bilindikten sonra, ayrıca hikmetleri araştırılabilir. Çok yağlı olması, bazı kurtları bünyesinde taşıması, pisliklerle beslenmesi ve eşini kıskanmamak gibi pis bir tabiata sahip olması bunlardan sadece bazılarıdır. İnsan, yediği gıdalardan etkilenirmiş. Domuz etiyle beslenen insanlarda genelde görülen eşini kıskanmama âdeti, muhtemelen yedikleriyle de alakalıdır.”
Aynı arkadaşımız bir başka sefer de bana “hiç zenci arkadaşın oldu mu?” diye sordu. Olmadığını söyledim.
Dedi “benim oldu. Onları biraz yakından tanıdım. Bizden çok farklı insanlar. İster istemez hatırıma şöyle geliyor: Hz. Âdem şayet beyaz bir insan olarak yaratıldıysa bu zenciler nereden geldi? Acaba onlar için başka bir Âdem mi var?”
Dedim: “Sadece renk ve bazı özelliklerinin farklı olmasından onlara başka Âdem baba aramamız gerekmez. Mesela, bir otomobil fabrikası farklı modeller üretir ve bunlara farklı renkler verir. Sadece model ve renk farklılığından dolayı onlar için farklı fabrikalar aramayız. Onun gibi, Allahu Teâlâ Hz. Âdem ve Havva’yı bütün ırkları netice verecek özellikte yaratmış, zamanla da ırkları meydana getirmiştir.
Aynı topraktan rengârenk çiçekleri yarattığını gördüğümüz ilahi kudrete, aynı Âdem ve Havva’dan farklı özellikte ırkları yaratmak zor gelmez.”