1960 lı yıllardan bu güne Avrupa ülkelerine ve özellikle Almanya’ya pek çok vatandaşımız gitti. Oraya gidip yerleşenlerden biri de Adıyamanlı Özgüven Ailesi…
Zamanın akışı içinde bir Alman genci bu ailenin kızına talip olur. Aile ise “dinimize göre Müslüman olmayana kız verilmez. Ama İslama girersen verebiliriz” der.
Alman delikanlı “İslam hakkında pek bilgim yok. Önce bir araştırayım, kararımı size bildiririm” der.
Delikanlı birkaç ay sonra aileyi ziyaret eder, kararını şöyle bildirir:
“Kızınızı ister verin ister vermeyin, ben artık Müslümanım. Çünkü aradığım her şeyi bu dinde buldum.”
Özgüven ailesi kızlarını verirler, gençlerin düğünü yapılır ama ardından sürpriz gelişmeler yaşanır. Şöyle ki:
Damat bakar ki hanımı namaz kılmıyor, dinin diğer emir ve yasaklarını da pek bilmiyor. Bunun üzerine hanımına şöyle der:
“Hanım, bu nasıl Müslümanlık? Benim okuduğum Kur’an ne diyorsa ona göre yaşayacağız.”
Hanımı bu yaklaşımı anlayışla karşılar, mutlu bir şekilde yaşarlar. Hatta kayınpederi ve kayın validesi de Alman damattan çok şeyler öğrenirler. İslama girmesine sebep oldukları damatları sayesinde İslam’ı yaşarlar.