Huzeyfe İbn Yemân anlatıyor: Resûlullah yatağına girince şu duayı okurdu:
بِاسْمِكَ اللَّهُمَّ أحْيَا وَأمُوتُ
“Allahım! Senin adınla hayat bulur, senin adınla ölürüm.”
Sabah olunca da şu duayı okurdu:
اَلْحَمْدُ ِللَّهِ الَّذِى أَحْيَانَا بَعْدَ مَا أَمَاتَنَا وَإِلَيْهِ النُّشُورُ
“Bizi öldürdükten sonra tekrar hayat veren Allah’a hamdolsun! Dönüş O’nadır.”1
1 Buhârî, Daavat, 7- 8