Hz. Büreyde anlatıyor: Bir gün, Hâlid Bin Velîd “Ey Allah’ın Rasûlü, gece hiç uyuyamadım” diye Hz. Peygamber’e yakındı. Hz. Peygamber ona şu tavsiyede bulundu: Yatağına girdiğinde şu duayı oku:
اللَّهُمَّ رَبَّ السَّموَاتِ السَّبْعِ، وَمَا أظَلَّتْ،
وَرَبَّ اْلاَرَضِينَ وَمَا أقَلّتْ، وَرَبَّ الشَّيَاطِينِ وَمَا أضَلّتْ،
كُنْ لِى جَاراً مِنْ شَرِّ خَلْقِكَ كُلِّهِمْ جَمِيعاً
أنْ يُفْرِطَ عَلَيَّ أحَدٌ، أوْ أنْ يَبْغِىَ عَلَيَّ،
عَزَّ جَاَرُكَ، وَجَلَّ ثَنَاؤُكَ، وَ لاَ إلهَ غَيْرُك، لاَ َ إلهَ اِلاَّ أنْتَ
“Ey yedi kat semânın ve onların gölgelediklerinin Rabbi!
Ey arzların ve onların taşıdıklarının Rabbi!
Ey şeytanların ve onların yoldan saptırdıklarının Rabbi!
Bütün bu mahlûkâtının şerrine karşı, beni koru!
Ta ki hiç birisi bana taşkınlık yapamasın, bana saldıramasın.
Senin koruduğun aziz olur. Senin övgün yücedir.
Senden başka ilâh yoktur. İlâh olarak ancak sen varsın.”1
Hâlid Bin Velîd, Hz. Peygamber’e: “Ben uykuda iken korkutuluyorum. Ne yapmamı tavsiye buyurursunuz?” diye sordu. Hz. Peygamber, şöyle dua etmesini bildirdi:
أعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللّهِ التَّامَّةِ مِنْ غَضَبِهِ وَعِقَابِهِ وَشَرِّ عِبَادِهِ،
وَمِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ، وَانْ يَحْضِرُون.
“Allah’ın tam kelimeleri ile O’nun gadabından, ikabından, kullarının şerrinden, şeytanların kışkırtmalarından ve huzurumda olmalarından Allah’a sığınırım!”2
1 Tirmizî, Daavât, 96
2 Muvatta, Şiir, 9