Evden çıkarken

Allah rasulünün eşi Ümmü Seleme anlatıyor: Rasûlullah evden çıktığı zaman şu duayı okurdu:

بِسْمِ اللّهِ توَكَّلْتُ عَلى اللّهِ.

اللَّهُمَّ إنَّا نَعُوذُ بِكَ مِنْ أنْ نَذِلَّ، أوْ نَضِلَّ،

أوْ نُظْلَمَ، أوْ نَجْهَلَ، أوْ يُجْهَلَ عَلَيْنَا

“Allah’ın adıyla (çıkıyorum.) Allah’a tevekkül ettim.

Allahım! Zillete düşmekten, dalâlete düşmekten, zulme uğramaktan, cahilce iş yapmaktan veya aleyhimizde cahilce iş yapılmasından Sana sığınırız.”¹

Hz. Enes anlatıyor:

“Rasûlullah şöyle buyurdu: Her kim evinden çıkınca şunları söylese

بِسْمِ اللّهِ

تَوَكَّلْتُ عَلى اللّهِ،

وَ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ اِلاَّ بِاللّهِ

“Allah’ın adıyla (çıkıyorum).

Allah’a tevekkül ettim.

Havl ve kuvvet ancak Allah’tandır.”

Kendisine şöyle denilir: İşine bak, sana hidayet verildi, kifayet edildi ve korundun.

Ayrıca Şeytan da ondan yüz çevirir.²