Esma İle Dua

Kur’an, bir yönüyle dua kitabıdır. En güzel dualar Kur’anda zikredilen dualardır. Bu duaları incelediğimizde bunların büyük bir kısmının Cenab-ı Hakkın isimleriyle sona erdiğini görürüz. Zaten “En güzel isimler (El- Esmaü’l- hüsna) Allah’ındır. Bunlarla O’na dua edin” ayeti, bize böyle dua etmeyi emretmektedir.¹ Şimdi bu dualardan iki tanesine örnek olarak bakalım:

1- Hz. İbrahim ve Hz. İsmail’in Duası

Hz. İbrahim ve Hz. İsmail, yeryüzünde ilk mabet olan Kâbe’yi inşa ederken şöyle yalvarırlar:

“Ey Rabbimiz! Bunu bizden kabul buyur. Şüphesiz Sen Semi- Alîmsin (işitensin, bilensin).

“Ey Rabbimiz! Bizi sana teslim olan Müslümanlar kıl ve neslimizden Müslüman bir ümmet meydana getir. Ve bizlere ibadetimizin yollarını göster ve tevbelerimizi kabul et. Şüphesiz Sen Tevvab- Rahimsin (tevbeleri kabul eden, merhamet edensin).

Ey Rabbimiz! Onlara içlerinden ayetlerini onlara okuyan, onlara Kitabı ve hikmeti talim eden ve onların nefislerini arıtan bir peygamber yolla. Şüphesiz Sen Aziz- Hakîmsin. (İzzet ve hikmet sahibisin.)²

Görüldüğü üzere, baba oğul bu iki peygamber isteklerine uygun olan isimleri zikrederek dualarını yapmışlardır.

2- Hz. Süleyman’ın Duası

Hz. Süleyman, hükümdar peygamberlerden biridir. Maddi ve manevi saltanatı cemetmiştir. Öyle ki, Kur’anın ihbarına göre rüzgâr, kuşlar, cinler gibi çok farklı varlıklar O’nun hizmetinde görev yapmaktadır.³ Onun bu saltanatı, şu duasının makbul oluşuna delildir:

“Ya Rab! Beni bağışla. Ve bana öyle bir saltanat ver ki, benden sonra kimseye nasip olmasın. Şüphesiz sen Vehhabsın.”⁴

Hz. Süleyman, böyle bir saltanatı Cenab-ı Hakkın Vehhab ismini zikrederek yapmaktadır. Vehhab ismi, hibe şeklinde tek taraflı vermeyi ifade eder. Zaten “Cenab-ı Hak kime ne vermişse hep hibe şeklinde vermiştir” diyebiliriz. Zira her şeyi yaratan O’dur ve yarattığı şeylere elbette muhtaç değildir.

“Ol” emriyle eşyaya vücut veren O Zata, böyle hibe yoluyla vermek elbette zor ve ağır gelmez. Vermekle mülkünden hiçbir şey eksilmez.