Bazıları ibadetinde evliya gibi iken,
insanî ilişkilerinde âdeta eşkıya gibi hareket eder.
Hazret-i Ömer’in yanında birisi methedilir. Hz. Ömer’le metheden kişi arasında şöyle bir konuşma cereyan eder:
-O senin komşun mudur?
-Hayır, değil.
-Peki, onunla hiç yolculuk yaptın mı?
-Hayır, yapmadım.
– Onunla hiç ticaret yaptın mı?
-Hayır, yapmadım.
-Zannedersem, sen onu câmîde başını sallayıp Kur’ân okurken gördün!
-Evet, yâ Ömer, öyle gördüm.
-O zaman medihte bulunma! Zira ihlâs, kulun boynunda asılı değildir.
Hz. Ömer’in bu değerlendirmesi, bize şahısları tahlilde muamelatın önemini gösterir. Bazı insanlar şahsî ibadetlerinde iyi gibi görülse de muamelat denilen insanlarla ilişkilerinde çok farklı bir portre çizebilmektedir.