Hiçbir başarı tesadüfen elde edilmez.
Halkımız arasında “Çalışmak ibadettir” sözü meşhurdur. Bu ifade yanlış olmamakla beraber eksiktir. Allaha ibadetini yapan kimselerin meşru çalışmaları gerçekten de ibadettir. Bu bağlamda tarladaki çiftçinin, fabrikadaki işçinin, dairedeki memurun çalışması ibadet olur ve böylece insan bütün hayatını ibadetle geçirmiş gibi sevap kazanabilir. Ama Allaha karşı ibadet vazifesini yapmayan bir kimsenin “Çalışmak ibadettir” demesi kuru bir teselliden ibaret kalır.
Kur’an-ı Kerim şöyle bildirir: “İnsan için ancak çalıştığı vardır.”1
Dikkat edilirse, Kur’an’ın bu hükmünde mü’min kâfir ayırımı yoktur. Kim çalışırsa, karşılığını görecektir. Çalışmanın hakkını veren kimse, kâfir bile olsa şu dünya hayatında emeğinin karşılığını alacaktır.
1 Necm, 39
