Bir aile toplantısındaydık. Evin üç yaşındaki çocuğu yerinde durmuyor, bir içeri bir dışarı koşuşuyor, çeşitli hareketler yapıyordu. Arkadaşlardan biri ev sahibine dedi:
“Çocuğunuz pek size çekmemiş, maşallah kıpır kıpır…”
Ev sahibi şöyle cevap verdi:
“Babasının iç dünyasındaki hareketlilik onun dışına yansımış!”
Farklı derecelerde olmakla beraber, aslında her insan hareketli bir yaratılışa sahiptir. Fakat bu insan iyi bir eğitim almazsa zamanla tembelleşebilmekte, boşa vakit geçirerek “zaman katili” olabilmektedir.
İmam Şafii “Tembel biriyle yan yana olduğumda, omuzumun o kısmında bir ağırlık hissediyorum” der. Bazı hastalıklar gibi, tembellik de adeta bulaşıcı bir hastalıktır.
Durgun sular kısa zamanda kokuşur, akan sular ise pislik tutmaz.
Kahvehaneler, birer tembelhane görüntüsüyle kültürümüzün birer ayıbıdır. Peygamber efendimiz, boş oturan birinin yanından geçerken selamı ondan esirgemiş, ama dönüşte aynı şahsı basit de olsa bir şeyle oyalanır gördüğünde selam vermiştir.
Dinamik bir yapıya sahip olan çocukları tembel yapan, daha çok çevrelerinde gördükleri kötü örneklerdir.
Askeriyede askerlere mutlaka bir meşguliyet bulurlar, iş yoksa bile üretirler. Bu askeri strateji evlerde de uygulanabilir. Çocuk boş kalmamalı, mutlaka ama mutlaka bir şeyle uğraşması sağlanmalıdır. Bu uğraşının planlanmış bir iş olması ise en güzelidir.
Çocuğun tembellik mikrobuna yakalanmaması için dikkat edilmesi gereken bazı durumlar:
-Onların yanında asla boş durmamak.
-Esnememek.
-Aşırı yemekten kaçınmak.
-Yakın yerlere arabayla değil, yürüyerek gitmek.
-Zaman zaman beraber yürüyüşler yapmak.
-Çocuğun, verilen görevleri yapıp yapmadığını kontrol etmek.
-Uykusunun düzenli olmasını sağlamak, aşırı uyumasına fırsat vermemek.