Tevratta, Havvanın Hz. Âdemin kaburga kemiğinden yaratıldığı anlatılır. Şöyle ki:
“Rab Tanrı Âdem’e derin bir uyku verdi. Âdem uyurken, Rab Tanrı onun kaburga kemiklerinden birini alıp yerini etle kapadı. Âdem’den aldığı kaburga kemiğinden bir kadın yaratarak onu Âdem’e getirdi. Âdem, “İşte, bu benim kemiklerimden alınmış kemik, etimden alınmış ettir” dedi. “Ona ‘Kadın’ denilecek, Çünkü o adamdan alındı. “Bu nedenle adam anasını babasını bırakıp karısına bağlanacak ve ikisi tek beden olacak.”1
Tevratın bu anlatımının sembolik olduğunu söyleyebiliriz. Yani, kadın ve erkek adeta birbirindendir ve birbirini tamamlamaktadır. Kur’anın şu ayetini de bu manada anlayabiliriz:
“Ey insanlar! Rabbinize karşı gelmekten korkup sakının. O ki sizi tek bir nefisten yarattı, ondan da eşini yarattı ve her ikisinden birçok erkek ve kadın türetip yaydı.”2
Erkek ve kadın arasında yaratılıştan gelen bir ilgi, bir sevgi vardır. Bu ilgi ve sevgi şiddetlenince “aşka” dönüşür. Aşk, duygusal bir yoğunluktur. Bu dönemde ayaklar yere değmez, bulutlar üzerinde dolaşılır. Tozpembe bir dünyada yaşanır. Âşık, aklıyla değil, hisleriyle yaşar. Aşk:
-İki bedende bir ruh,
-İki kalpte bir ideal,
-İki akılda bir düşünce,
-İki gönülde bir hedeftir.
Kadın ve erkek, hem fizyolojik, hem de psikolojik olarak birbirinden farklıdır. Ancak bu farklılık kilit ve anahtarın birbirini tamamlaması türünden bir farklılıktır. Sözgelimi kadın daha duygusaldır. Erkekte ise müdebbiriyet daha ön plandadır. Bunun sonucu olarak, kadın çocuklarla daha iyi ilgilenir, erkek de evin geçimini sağlar, dışişlerini takip eder.
Uyumlu bir evlilik, tarafların güçlenmesini netice verir. Bu ise, muhteşem bir sinerji olayıdır. Sinerji, iki tane bir rakamının alt alta değil, yan yana gelmesine benzer. Bilindiği üzere iki tane bir alt alta yazılınca iki kıymetinde iken, yan yana gelince on bir değerine yükselir.
1 Tekvin, 2/18-24
2 Nisa, 1