Tesbih ve takdis mühim birer ubûdiyet görevidir. Hamdi Yazır bu ikisi arasında şöyle bir fark olduğunu nakleder:
“Tesbih, Allahı noksan sıfatlardan tenzih; takdis ise O’nu kemal sıfatlarıyla tavsiftir.” (VII, 4954-4955)
Meselâ, ihlâs sûresinde geçen “Allahu Ehad” bir takdistir, “lem yelid” ise bir tesbihtir.
Cenab-ı Hakk’ın yeryüzünde bir halife yaratacağını bildirdiğinde, meleklerin “Orada fesad çıkaracak, kan dökecek kimseler mi yaratacaksın? Hâlbuki biz, hamd ile sana tesbih ediyor, seni takdis ediyoruz” (Bakara, 30) demelerinde, tesbih ve takdisin farklı birer vazife olduğuna işaret vardır.