Kur’an ayetlerinde onun başka isimlerine de yer verilir. Mesela şu ayette, Kur’anın dört farklı ismi geçer:
“Ey insanlar! Size Rabbinizden güzel bir öğüt, gönüllerde olanlara tam bir şifa, müminler için büyük bir hidayet ve büyük bir rahmet geldi.”1
Kur’an bir öğüt kitabıdır. İnsanı gerçek insan yapacak esasları, çeşitli üslûplarla ders verir.
O, hem fert hem toplum için şifadır. Kalpler onun esaslarıyla şüphelerden, tereddütlerden, kin ve haset gibi zararlı hallerden kurtulur. Aile hayatı, onun düsturlarıyla hayatlanır. Toplum onun kanunlarıyla kötülüklerden uzak kalır.
Kur’an bir hidayet rehberidir, ebed yolcusu olan insan için en doğru bir yol göstericidir. Onun rehberliğine kulak asmayanlar, gaflet ve dalalet vadilerinde kaybolmaya mahkûmdur.
Kur’an semavi bir rahmettir. Gökten inen ve “rahmet” adı verilen yağmur yeryüzünün yeşillenmesine vesile olduğu gibi, semavî bir rahmet olan Kur’an dahi, akıl ve kalplerin, fert ve cemiyetin canlanmasına bir sebeptir.
Kur’an diğer bazı meşhur isimleri şunlardır:
El-Kitab: Gerçek kitap odur. Diğer kitaplar onun esaslarına uydukları ölçüde bir kıymet ve ehemmiyet kazanırlar.
Furkan: Kur’an, hak ile batılı, iyi ile kötüyü, doğru ile yanlışı, helal ile haramı birbirinden ayıran bir kitaptır. Onun esaslarını bilmeyenler, bunları birbirine karıştırmaktan kurtulamazlar.
Nur: Kur’an bir nurdur. Güneş maddi âlemimizi aydınlattığı gibi, Kur’an dahi maneviyat âlemimizi aydınlatır, her şeyin hakikatini gösterir. Beşeriyeti küfür ve dalalet karanlıklarından kurtarır.
1 Yunus, 57