Kadın – erkek, meşru nikâh bağıyla yuva kurduklarında, evlerinde manevi bir cennet hayatı yaşayabilirler. Eşler, aile yuvası kurduklarında birbirlerinin iffetli olmasını beklerler ve bunu beklemek de haklarıdır. Kadının tesettüre riayet etmemesi, genelde bir takım problemleri de beraberinde getirebilir.
Kadın fıtrat itibariyle güzelliğini göstermeye ve ziynetini teşhire meyyaldir. Ama bu aile ortamında olmalı, kocasına karşı olmalıdır, dışarıya karşı değil…
Kadın, kendisini erkeğine tahsis ettiğinde, erkeği de kendini ona tahsis eder. Böylece her ikisinin de gözü dışarıda olmaz. Bu da ailede uyumu, devamı ve mutluluğu sağlar.
Tersinden bir mantıkla “peki, evin hanımının tesettüre dikkat etmediği aileler mutlu olmazlar mı?” denilmemesi gerekir. Elbette onların da mutluluğu yakalaması mümkündür ve vakidir. Ama dinî bir emrin yerine getirildiği aile ortamında, huzur ve mutluluk daha kolay ve daha derinlemesine elde edilecektir.