Eski Mısırlıların inek ve öküze kutsallık verip taptıkları tarihen sabittir. Günümüzde de Hindistan’da nice insan bunu devam ettirmektedir.
Anlatılır ki, Güney Afrikalı bir profesör, bazı araştırmalar için Hindistan’a gelir. Hintli meslektaşıyla trenle giderlerken, tren istasyon dışında bir yerde durur. Bekleyiş uzayınca Güney Afrikalı sebebini sorar. Hintli meslektaşı “sebebini bilmiyorum ama gidip bir sorayım” der. Döndüğünde “merak edecek bir şey yok, der. Tren yoluna bir inek uzanmış, kalkınca yola devam edilecek.” Bunun üzerine Güney Afrikalı profesör “hayret, 20. yy. da hâlâ ineğe tapılabiliyor!” deyince Hintli Profesör “Peki, sizde hiç böyle şeyler yok mu?” diye sorar:
Güney Afrikalı önce “yok” der, fakat biraz düşününce beyninde şimşekler çakar ve ürpererek şu cevabı verir: “Haklısın dostum, bizde de var. Hatta bizim durum sizden de kötü. Sizin inek birazdan kalkar ama bizde öyle inekler! var ki, yıllar geçse bile yine yerlerinden kalkmazlar.”