Nasreddin Hoca bir köye vaiz olarak gider. Cemaat Hocanın vaazına ilgi duymakla beraber yemesiyle, içmesiyle pek ilgilenmezler. Bir gün Hoca, vaazında Hz. İsa’nın semaya yükseltilmesini anlatır. Düşmanları Onu öldürmek istemiş, Allah ise Onu semaya yükseltmiştir.
Cemaatten biri “hocam der, tamam inandık, Allah Onu semaya yükseltti. Ama ister istemez hatıra şöyle bir soru geliyor: Hz. İsa orada ne yer, ne içer?”
Yeme içmede problem yaşayan Nasreddin Hoca, artık dayanamaz ve şu cevabı verir: “Be yarenler, Allah’ın özel lütfuna mazhar olmuş bir peygamber ne yer, ne içer merak ediyorsunuz da, köyünüzde misafir şu Hoca ne yer, ne içer hiç hatırınıza gelmiyor mu?”
İşin fıkra yönü bir yana, Hz. İsa’nın semadaki durumuyla alakalı şöyle diyebiliriz: İnsanla alakalı farklı hayat mertebeleri vardır. Zaman zaman insanlarla görüşen Hz. Hızır’ın kendine has makamı olduğu gibi, semaya yükseltilen Hz. İsa’nın da kendine has bir makamı vardır. Bir nevi melek hayatına benzer bir hayat tabakasında olduğundan bizim gibi yemeye içmeye muhtaç değildir.
Bir Hristiyan peygamberimizin miracını duymuş, zor durumda bırakmak niyetiyle bir Müslümana “Peygamberiniz sema tabakalarına nasıl çıktı?” diye sormuş.
Muhatabı şu veciz cevabı vermiş: “Hz. İsa’nın çıktığı merdivenle…”
Şüphesiz böyle mucizeleri bildiğimiz kanunlarla açıklamaya çalışmak uygun değildir. Çünkü mucizeler sıra dışı, harika olaylardır ve doğrudan doğruya Allahın fiilleridir. Allah ise sonsuz kudret sahibidir, hiç bir şey Ona zor ve ağır değildir.