Hz. Ali şöyle der:
“Birinde üstün bir haslet gördüğünüzde, onun kardeşi olan hasletleri de gözleyiniz.”1
İnsanın mahiyetinde “cömert olmak, vefa göstermek, başkalarını kendine tercih etmek, haksızlığa karşı tepki vermek…” tarzında pek çok asil haslet vardır.
Bir zâttan duymuştum: “Az gelişmişlik bir bütündür, parçalanamaz!” Herhalde çok gelişmişlik de öyle…
İşte, böyle asil duygular belli bir gelişmişlik seviyesinde açığa çıkar. Böyle bir seviyeyi yakalayan kimsede, öne çıkan değerli bir hasletin hemen yanı başında başka güzel hasletleri görebiliriz. Mesela, yalana tenezzül etmeyen biri, başkalarını aldatmaya da tenezzül etmez. Ufak bir haksızlığa bile dayanamayıp tepki veren birinin vicdanı, fakirleri çaresiz hâlde bırakmaya razı olmaz.
Evet, yerin altından sızan azıcık bir su, arkasındaki koca bir pınarın habercisi gibidir…
1 Nehcül-Belağa, s. 781