İtibar, Soya Göre Değildir

Hz. Ali, asil bir nesepten gelmekle beraber, şu hayatî esası söyler:

“Ameli sebebiyle geri kalanı, nesebi öne geçirmez.”¹

Hz. Ali, bir defasında şöyle dedi:

“Peygamberlere yaran olanlar, onların getirdikleri dini en iyi bilenlerdir.”

Ardından, buna delil olarak şu ayeti okudu:

“Doğrusu insanların İbrahim’e en yakın olanı, ona uyanlar, şu Peygamber ve müminlerdir.”²

Sonra da şöyle devam etti:

“Hz. Muhammed’e yaran olan, nesebi O’ndan uzak olsa bile, Allah’a itaat edendir. O’na düşman olan ise, O’na akraba bile olsa, Allah’a isyan edendir.”³

Asil bir soydan gelmek güzel bir nimettir, diğer insanlar nezdinde hürmet ve muhabbete vesiledir. Ama din noktasında baktığımızda, kâmil insan olmanın ölçüsü soy-sop değil, iman ve ahlâk gibi değerlerdir.

Selman-ı Farisi İranlı biri idi. Böyle iken, İslam’a girince Hz. Peygamber O’nun hakkında şöyle dedi: “Selman Bendendir, Ehl-i Beytimdendir.”⁴

Ebu Leheb, peygamberin amcası idi. Ama O’na düşman olunca, aleyhinde Tebbet Suresi indi.