Hemmam, Hz. Ali’nin yakın çevresinde bulunan âbid bir insandı. Bir gün Hz. Ali’ye “ya Emîre’l- Mü’minin! Bana müttakileri anlat. Hem öyle anlat ki, onları görür gibi olayım” dedi.
Hz. Ali, önce ağırdan aldı. Sonra “Ya Hemmam! Allah’tan kork ve iyi işler yap. “Şüphesiz Allah, takva sahipleriyle ve muhsin olanlarla beraberdir.” ayetini okudu.1
Hemmam, bununla kanaat etmedi, talebinde ısrarcı oldu. Bunun üzerine Hz. Ali müttakileri çok beliğ bir şekilde anlatmaya başladı. Söz ilerleyip belli bir noktaya gelince, Hemmam dayanamadı, oracıkta yere yığılıverdi, vefat etti.
Hz. Ali şöyle buyurdu: Vallahi, ben de böyle olmasından korkuyordum.”2
1 Nahl, 128
2 Nehcül-Belağa, s. 472- 476