Hz. Berâ anlatıyor: Resûlullah buyurdular ki: Yatağına girdiğin zaman şu duayı oku:
اللَّهُمَّ أسْلَمْتُ نَفْسِى إلَيْكَ، وَوَجَّهْتُ وَجْهِى إلَيْكَ،
وَفَوَّضْتُ أمْرِى إلَيْكَ، وَألْجَأتُ ظَهْرِى إلَيْكَ، رَغْبَةً وَرَهْبَةً إلَيْكَ،
لاَ مَلْجَأَ وَ لاَ مَنْجىٰ مِنْكَ اِلاَّ إلَيْكَ،
آمَنْتُ بِكِتَابِكَ الَّذِى أنْزَلْتَ، وَبِنَبِيِّكَ الَّذِى أرْسَلْتَ،
“Allahım, Senin rahmetinden umarak ve gazabından korkarak nefsimi sana teslim ettim.
Yüzümü sana çevirdim. İşlerimi sana emanet ettim. Sırtımı sana dayadım.
Senin ikabına karşı, senden başka ne bir melce var, ne de bir kurtarıcı.
İndirdiğin Kitab’a ve gönderdiğin Peygambere iman ettim.”
Eğer bunu okuduğun gece ölecek olursan fıtrat üzere ölmüş olursun. Sabaha erersen de hayır bulursun.1
Hz. Ali anlatıyor: Rasûlullah yatacağı sırada şu duayı okurdu:
اللَّهُمَّ إنِّى أعُوذُ بِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ، وَبِكَلِمَاتِكَ التَّامَّاتِ
مِنْ شَرِّ كُلِّ دَابَّةٍ أنْتَ آخذٌ بِنَاصِيِتِهَا.
اللَّهُمَّ أنْتَ تَكْشِفُ المَغْرَمَ وَالمَأثَمَ.
اَللَّهُمَّ لاَ يُهْزَمُ جُنْدُكَ، وَ لاَ يُخْلَفُ وَعْدُكَ
وَ لاَ يَنْفَعُ ذَا الجَدِّ مِنْكَ الجَدُّ. سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وبِحَمْدِكَ.
“Allahım, vech-i kerimin ve tam kelimelerin hürmetine, dizginini tutmuş olduğun her canlının şerrinden sana sığınırım.
Allahım, borcu Sen giderir, günahı Sen kaldırırsın.
Allahım, Senin ordun mağlup edilmez, va’dinde hulf olmaz.
Sen’den bir itibar olmadıktan sonra, kimseye itibarı bir fayda vermez.
Allahım, Seni hamdinle tesbih ederim.”2
1 Müslim, Zikr, 56
2 Ebû Dâvud, Ebed, 107