ثِنْتَانِ لاَ تُرَدَّانِ: الدُّعَاءُ عِنْدَ النِّدَاءِ، وَعِنْدَ الْبَأسِ حَينَ يُلْحِمُ بَعْضُهُمْ بَعْضاً
“İki dua vardır, asla reddolunmaz: Ezan esnasında yapılan dua ile insanlar birbirine girdikleri savaş sırasında yapılan dua.”1
Hadisin bazı rivayetlerinde “yağmur yağarken yapılan dua” ilavesi de vardır.
Ezan, kâinat namına tevhidi ilan etmektir.
Savaş esnası, bir can pazarı hengâmesidir. Böyle bir vasatta yapılan dua, duyarak ve hissederek yapılan bir dua olacağından, hadiste en makbul dua şekillerinden biri olarak nazara verilmiştir.
Yağmur, ilahi rahmetin tecessüm etmiş bir şeklidir. O esnada uyanık bir kalple Allaha yönelen biri, ilahi rahmete nail olur.
Mescide giriş duası
رَبِّ اغْفِرْ لِى ذُنُوبِى، وَافْتَحْ لِى أبْوَابَ رَحْمَتِكَ
“Ya Rabbi! Günahlarımı affet ve rahmetini kapılarını bana aç.”2
1 Ebû Dâvud, Cihâd, 41
2 Tirmizî, Salât, 234