Yiğit, dünyaya tenezzül etmeyendir.
Sokrata sormuşlar: Dünya ayaklarınızın altında olduğu halde, neden almıyorsunuz?
Şöyle cevap vermiş: Almak için eğilmek gerekiyor.
İnsan, yerde bir altın görse eğilip alabilir. Ama orada beş kuruş görse “eğilmeye değmez” diye düşünür.
İşte büyük insanlar koca dünyayı beş kuruş değerinde bile görmedikleri için “onu elde etmek için eğilmeye değmez” diye düşünmüşlerdir.
Ama bu dünyayı önemsememek şeklinde de anlaşılmaması gerekir. Bediüzzamanın dikkat çektiği gibi, “dünyayı kesben değil kalben terk etmek” lazımdır.1
Mevlana, bunu şöyle bir misalle anlatır: “Denizin suları geminin altında olursa onu yüzdürür. Ama içine dolarsa onu batırır.”2 Dünya sevgisi dahi buna benzer.
1 Nursi, Mesnevi-i Nuriye, s. 125
2 Mevlana Celaleddin Rûmi, Mesnevi, I, 76