Kur’an-ı Kerîm hemen her toplumda görülebilecek şahıs tipleri çizer. Bunlardan biri de Karun’dur. Karun, servetiyle meşhurdur. Öyle ki, hazinelerinin anahtarlarını güçlü kuvvetli bir topluluk taşımaktadır. (Kasas, 76)
“Firavun, siyasî zulüm ve istibdatta alem olduğu gibi, Karun da malî istibdad ve ihtikârda alemdir. Bu suretle Karun kıssası, muhtekir bir kapitalist kıssasıdır.” (V, 3755)
Karun’un kavmi, kendisine bazı hatırlatmalar yapar. Bunlardan biri de “dünyadan nasibini unutma!” uyarısıdır. (Kasas, 77)
Hamdi Yazır ayetin bu kısmını şöyle değerlendirir:
“Bazıları, ‘helâl dünya rızkı ve meşru dünya zevki’ diye anlamak istemişlerse de, o geçici dünyanın kendisi demektir. Asıl dünyadan nasip ise, “dünya ahiretin tarlasıdır” muktezasınca, âhiret için edinilen intifa, ahirete kalacak ameldir. Yoksa dünyadan nasip, nihâyet bir kefendir.” (V, 3755)