Fakirlik bir imtihan olduğu gibi,
zenginlik de bir imtihandır.
Bazı yörelerimizde şöyle derler: “Sen ağa ben ağa, inekleri kim sağa?”
Allah istese herkesi yaratılıştan zengin yaratırdı. Nitekim gıdaya nisbetle havaya ihtiyacımız daha fazladır, günde iki veya üç defa yemek yerken her an havayı teneffüs ediyoruz ve bunun için para ödemiyoruz. Allah dilese serveti de böyle yapardı, kimse kimseye muhtaç olmazdı. Ama yüce Allah renklilik ve farklılık murat etmiş, sistemi böyle kurmuştur.
Kur’an bu gerçeği şöyle bildirir:
“Yoksa Rabbinin rahmetini onlar mı taksim ediyorlar?
Dünya hayatında onların geçimini aralarında biz taksim ettik. Birbirlerine işlerini gördürsünler diye biz onların bir kısmını diğerlerinden derecelerle üstün kıldık…”1
Fakirlik bir imtihan olduğu gibi zenginlik de bir imtihandır. Fakirler sabır ve iffetle denenirler, zenginler de mal ve servetle… Her zengine servetini nasıl kazandığı, nerelere harcadığı sorulacaktır. Allah şöyle buyurur:
“Sonra, yemin olsun ki, o hesap günü nimetlerden sorulacaksınız.”2
1 Zuhruf, 32
2 Tekasür, 8