İnsanda en önemli uzuvlardan biri, kalptir. “Kalp” kelimesi, “çevirmek” anlamına gelir.1 İnsan kalbi “bir ağacın dalından sarkıtılan ince bir ipin ucundaki tüye” benzer.2 Bu derece hassas olan kalp, insanın his ve fikirlerinin merkezidir. Mesela manalar kalpte doğar, dil ise bu manalara tercümanlık yapar veya kalpte bir hüzün meydana gelir, bedendeki azalarda bunun dışa yansımaları olur. Sözgelimi alnı kırışır, rengi sararır, omuzları düşer. Aşağıdaki ayeti, Kur’an’ın evrensellik özelliğinden hareketle bu bağlamda değerlendirmek mümkündür:
“Allah, bir adamın içinde iki kalp yaratmamıştır.”3
Ayet, Hz. Peygamberin azatlı kölesi Zeyd Bin Harise münasebetiyle gelmiş olmakla beraber, aynı zamanda bir irsal-i mesel özelliği de taşımaktadır.4 Mesela bu ifade, “samimiyet ile riyakârlık bir gönülde birleşmez” manasını te’kiden kullanılabilir. Zira bir kalpte birbirine aykırı iki inanç bir arada bulunamaz.5
İnsanın içinde iki kalp olsaydı, insan bu kalplerden biriyle birini severken, diğeriyle ondan nefret edebilirdi. Ama kalp bir olduğuna göre, sevgi de bir olur. Bunun sonucu olarak insan, birini ya sever veya sevmez. Sevmesi veya sevmemesi, mutlaka o kişinin davranışlarına yansıyacaktır.
İnsanın doğru söyleyip söylemediğinin “yalan makinesi” ile anlaşılabilmesi kalbin bu durumuyla alakalıdır. Uzmanların belirttiğine göre, ses saniyede sekiz ile on dört devir arasında titreşir. Yalan söyleyen birinde ise, kalbinde meydana gelen dalgalanmalara göre sesin düzeni değişir.
Bu sistemle yapılan tespitlerin % 95 oranında başarılı olduğu görülmüştür.6
1 Ebu’l- Fadl Cemâluddîn İbn Manzur, Lisanu’l-Arab, Dâru Sadır, Beyrût, 1990. I, 685-686
2 İbn Mace, Mukaddime, 10
3 Ahzab, 4
4 Bkz. Ebu Abdillah Muhammed b. Ahmed Kurtubi, Câmi’ li Ahkâmi’l- Kur’ân (Tefsîru’l- Kurtubî), Mısır, 1938. XIV, 78 – 79
5Kurtubi, age. XIV, 79
6 Bkz. Baltaş, Bedenin Dili, s. 31