Tevekkül, insanı rahatlatır.
Tevekkül, Allah’ı vekil kılmaktır. Peygamber Efendimizin “çalışmak âdetim, tevekkül hâlimdir” dediği rivayet edilir. Bu ifade, yanlış tevekkül anlayışlarını ortadan kaldıracak tam bir denge durumunu ortaya koymaktadır. Şu dünyada Allah sebeplerle tasarrufta bulunduğundan insanın bu sebeplere riayet etmesi lazımdır. Mesela başarmak için çalışmak gerekir. Çalışmadan tevekkül etmek tembelcesine bir tevekküldür ve neticesi hüsrandır. Maneviyat sultanlarından Mevlânâ Celâleddin Rûmî şöyle der:
“Kuru duayı bırak. Ağaç isteyen tohum eker.”
Cenab-ı Hak şöyle buyurur:
“Kim Allah’tan korkarsa Allah ona bir çıkış yolu yaratır ve ummadığı yerden onu rızık verir.
Allah’a tevekkül edene Allah kâfidir.
Allah, emrini yerine getirendir.
Allah her şey için bir ölçü koymuştur.”1
1 Talak, 2-3