“Asıl zenginlik mal çokluğu değil, gönül zenginliğidir.”1
Mevlâna, şöyle der:
“Ben tahttan inip tabuta binen şahlardan değilim.
Benim manevî saltanat fermanımın üstünde ebedilik damgası vardır.”2
Ölümünün üzerinden yedi asır geçmesine rağmen, O’nun manevî saltanatı devam etmektedir ve ebediyen devam edecektir.
Bir insanın Hz. Süleyman misali maddi ve manevi saltanatı bir arada yaşaması da mümkündür. Bunu yapabilmek için maddeye takılıp kalmamak ve başkalarına yardım heyecanıyla dopdolu yaşamak gerekir.
Sözgelimi ilmen ve ahlaken kendini iyi yetiştirmiş bir berber, işini icra ederken yaptığı tatlı sohbetle gönüllerde taht kurabilir, merhametli bir zengin verdiği burslarla ölümünden sonra da manevi evlatlarının dualarında yâd edilebilir.
1 Müslim, 120
2 Rûmî, I, 41.
