Kur’an-ı Kerim, Hz. Lokmanın oğluna şu nasihatleri verdiğini söyler:
“Yavrucuğum! Allah’a ortak koşma, çünkü Allah’a ortak koşmak (şirk), elbette en büyük bir zulümdür.”
“Yavrucuğum! Haberin olsun ki, yaptığın iş bir hardal tanesi ağırlığınca olsa da, bir kaya içinde veya göklerde yahut yerin dibinde gizlense, Allah onu getirir, mizanına kor. Çünkü Allah en ince şeyleri bilir, her şeyden haberdardır.”
“Yavrucuğum! Namazı kıl, iyiliği emret, kötülükten sakındır. Başına gelenlere sabret, çünkü bunlar, azmi gerektiren işlerdendir.”
“Hem insanlara karşı kibirlenme ve yeryüzünde çalımla yürüme. Çünkü Allah övünen ve kuruntu edenlerin hiçbirini sevmez.”
“Yürüyüşünde tabii ol, sesini alçalt, çünkü seslerin en çirkini elbette merkeplerin sesidir.”1
Hz. Lokmanın oğluna “yavrucuğum” diye hitap etmesi önemli bir mesajdır. Böyle hitap şefkat yüklü olur, muhatap üzerinde tesiri fazladır.
1 Lokman, 13-19.