Giyim tarzımız bizim hayat felsefemizi yansıtır,
beden elbisemiz de ruh dünyamızdan haber verir.
Bilindiği üzere elbise bütün bedeni örter. Açlık ve korku gibi şiddetli hâller de bütün bedene hâkim olur. Keza, elbise cisme yapışıktır, ondan ayrılmaz. Benzeri bir şekilde açlık ve korku gibi şiddetli hâller, cismin ayrılmaz bir parçası hâline gelir.
Birisine bakınca önce onun elbisesini görürüz. Açlığa veya korkuya maruz bazı kimselere bakıldığında da, sanki sadece açlık ve korku görülmektedir.
Aşağıdaki ayete, bu zaviyeden bakabiliriz:
“Allah bir şehri mesel yaptı ki, emniyet içinde ve huzurlu idi.
Her yerden rızkı ona bol bol geliyordu.
Derken Allah’ın nimetlerine nankörlük etti.
Allah da onların bu yaptıklarına karşılık açlık ve korku libasını ona tattırdı.”1
Allah bir kavme nimette bulunmuş, fakat nimet onları şımartmış, nankörlük yapmışlar, yüz çevirmişler. Allah da onlara cezalarını vermiş, onları açlık ve korkuya müptela kılmıştır.2
Ayette, “Allah da onların bu yaptıklarına karşılık açlık ve korku libasını ona tattırdı” denilmesinde istiare vardır. Bununla açlık ve korkunun bir elbise gibi onları kuşattığı tasvir edilmiştir.3
1 Nahl, 112
2 Ebussuud, İrşadu Akli’s-Selim, Daru İhyai’t-Türasi’l-Arabi, Beyrut 1990, V, 145
3 Mahmûd Bin Ömer Zemahşeri, Keşşâf an Hakâikı Ğavâmizi’t-Tenzîl, (Tefsîru’l- Keşşâf) Dârul- Marife, Beyrût, ts. II, 431; Alûsî, Ruhu’l- Meani, XIV, 243