“Bir imam maiyetinde kuvvetli bir birlik cihetiyle toplanıp, muntazam bir surette faaliyet gösteren ve bu suretle farklı insan sınıfları ve grupları üzerine hâkim bulunan içtimaî topluluktur.
Başka bir tabirle, imamet-i kübrayı haiz cemaattır.” (I, 508)
Ümmetin başında, bazen bir zalim olabilir. “Benim ahdime zalimler nail olamazlar” (Bakara, 124) âyeti, “zalimin imamete ehil olmadığına ve başlangıçta ehil olup sonradan zulüm yaparsa, indirilmesi vacib bulunduğuna delâlet eder.” (I, 492)