Ahir zamanda imtihan çok şiddetlidir.
Gün olur erkekler başa bir şey giymekle imtihan edilir,
gün olur kadınlar baş örtmekle…
Eski toplumumuzda ve aile ortamında tesettür çok yaygın olduğundan, o ortamda yetişen kızların büluğ dönemi ile beraber tesettür kıyafetine girmeleri çok da zor değildi. Geleneksel toplum yapısı, tesettürün uygulanmasına kuvvet veriyordu.
Günümüzde ise tesettür gelenekten ziyade, bir tercihtir. Toplumun genel görünümünde, özellikle de okuyan bayanlarda tesettürlü bir kıyafet yerine, serbest bir kıyafet hâkimdir. Böyle bir ortamda, büluğa ermiş bir kızın tesettür kıyafetini seçmesi, âdeta suyun akış istikametine ters olarak yüzmek gibi zordur.
Bu durumda anne-baba ve işin şuurunda olan akrabalarına düşen görev, ona durumu anlatmak, ikna olmasına gayret göstermektir. Yoksa sadece “tesettür kıyafetine gir” demek yeterli olmayacaktır. Günümüz şartlarında insanlar genelde serbest bir ortamda yetişmektedir. Gerek tesettür, gerekse dinin diğer emirlerini yeni yetişen nesle kabul ettirmekte en etkili yol, ikna olmalarını sağlamaktır. Onların hal dili âdeta şunu söylemektedir:
“Biz ehl-i haliz, namzed-i istikbaliz. Tasvir ve tezyin-i müddea, zihnimizi işba’ etmiyor. Bürhan isteriz.”1
Yani, “Biz bu zamanın insanıyız, istikbale de adayız. İddiaları tasvir etmek ve süslemek zihnimizi doyurmaz. Kat’i delil isteriz.”
1 Nursi, Asar-ı Bediiyye, s. 232