İnsan, bedenen diri olduğu gibi, ruhen de diri olmalıdır. Bunun yolu, başta namazı kılmaktan geçer. Peygamber Efendimiz şöyle buyurur:
“Namazınızın bir kısmını evlerinizde kılın, oraları kabirlere çevirmeyin!”1
Ölen ve kabre bırakılan insanlar, isteseler de artık namaz kılamazlar. Her tarafı çınlatan ezan sesleri o kabirlere de ulaşır. Ama kabirdekiler kalkıp da namaz kılamazlar. Çünkü imtihan bitmiş, ruhları kabzedilmiştir. Şayet bir evde namaz kılınmıyorsa, o ev de manen kabir gibi olur. Hatta evin namaz ile nurlanması için nafile namazları evde kılmak daha faziletli görülmüştür.
“(Bu Kur’an), hay olanları uyarmak içindir.” ayetinin bildirdiği gibi, Kur’an diri olanları uyarmak için gelmiştir.2 Namazla manen dirilen insan, ilahi emir ve yasaklara karşı duyarlı olur, emredilenleri yapar, yasaklardan ise kaçar.
Namaza sonradan başlayan nice insan, namazla manen dirildiklerini, hayat bulduklarını itiraf etmektedir.
1 Buhârî, Salât 52, Teheccüd 37; Müslim, Müsâfirîn 208, 209
2 Yasin, 70