Kur’anda ilk emir: İbadet

“Ey insanlar! Sizi ve sizden öncekileri yaratan Rabb’inize ibadet edin, umulur ki takvaya erişirsiniz.”¹

Kur’an-ı Kerimin Mushaf tertibi itibarıyla ilk açık emri, üstteki âyette yer alan ibadettir. Bakara suresinin üçüncü sayfasında yer alan bu emir, daha sonra gelecek bütün emir ve yasakları içine almaktadır. Ayetin devamı, ibadetin gerekçesini şöyle bildirir:

“O Rabbiniz, sizin için arzı bir döşek, semayı da bir tavan yaptı. Semadan bir su indirdi de, onunla size rızık olarak çeşitli ürünler çıkardı. Öyleyse siz de, bile bile Allah’a şerikler kılmayın.”²

Yani, insana bu kadar nimetler veren Zat, elbette ibadete layıktır.

Bir başka ayette insana verilen nimetlere şöyle dikkat çekilir:

“O (Allah, kendisinden isteyebileceğiniz) her şeyden size verdi. Allah’ın nimetini saymak isteseniz, saymakla bitiremezsiniz! Gerçekten insan çok zalim, çok nankördür.”³

Küçük bir ikrama bile minnettar olan ve teşekkür etmek isteyen insan, bu sonsuz nimetlere karşı, bu nimetlerin sahibine ibadetle mükelleftir.