İstiğfarın Kemâli

İstiğfar, kişinin Allaha yönelip günahlarından mağfiret dilemesi, bağışlanmasını istemesidir. İnsandan istenen kul olma görevleri içinde en önemlilerinden biri istiğfardır. Nitekim peygamberler masum olmakla beraber istiğfarda bulunmuşlardır.

İnsanın -faraza- bir günahı olmasa bile, yapması gerekenleri hakkıyla yapmaması da istiğfarı gerektirir.

Birisi Hz. Ali’nin yanında “estağfirullah” deyip istiğfarda bulundu. Hz. Ali, dedi:

İstiğfarın ne olduğunu biliyor musun? İstiğfar, illiyyun derecesidir. (En üst makamdır.) Altı manayı ifade eder:

1-Geçmişte yaptığına pişmanlık duymak

2-Alıştığı günahı bir daha yapmamak hususunda tam bir kararlılık.

3-Üzerinde kul hakkı olmadan, pürüzsüz bir şekilde Allaha varmak için mahlûkatın haklarını eda etmek.

4-Üzerine farz olup da yapmadığın her farizanın hakkını vermeyi kastetmek.

5-Haramla beslenip büyüyen etini üzüntülerle derisi kemiğe yapışacak şekilde eritmek ve yeni bir et meydana getirmek.

6-Bedenine günahın tatlılığını tattırdığın gibi, ona itaat elemini de tattırmak…

İşte, bunları yapabildiğinde gerçek anlamda “estağfirullah” demiş olursun.¹