Gerçek dost, zor günde belli olur. Hz. Ali şöyle der:
“Kişi, kardeşini şu üç halde korumadıkça ona dost sayılmaz:
1-Musibet zamanında.
2-Gıyabında.
3-Vefatında.1
İnsanın yüzüne güleni çok olur, ama gerçek dostu az olur. Böyle gerçek dostlara “sıddık-ı vefiy” yani “vefakâr dost” denir. Böyle bir dost; iflas, hastalık gibi zor günlerinde dostunu yalnız bırakmaz, yardımcı olur. En azından onu teselli eder.
Vefakâr dost, dostunun ardından gıybetini yapmaz, şayet başkası yapsa engel olmaya çalışır. Dostu hakkında ithamlar varsa, onları kaldırmaya gayret gösterir.
Vefakâr dost, hayatında olduğu gibi, vefatında da dostunun yanında yer alır. Hem cenaze işleriyle ilgilenir, hem de dostunun çoluk çocuğuna sahip çıkar.
1 Nehcül-Belağa, s. 710