Hz. Âîşe şöyle rivayet eder:
“Rasulullah bir gece yanımdan çıkıp gitmişti. Ben bundan dolayı kıskançlık duydum. Biraz sonra geldi ve benim kıskandığımı hissetti. Aramızda şöyle bir muhavere cereyan etti:
-Neyin var ey Âişe, yoksa kıskandın mı?
-Neyim olacak, benim gibisi senin gibi bir zatı kıskanmaz mı?
-Sana, şeytanın mı geldi?
-Ey Allah’ın elçisi, benimle beraber bir şeytan mı var?
-Evet…
-Her insanın yanında bir şeytan mı var?
-Vardır.
-Senin de var mı ey Allah’ın Rasulü?
-Evet, var. Fakat Rabbim bana yardım etti de benimki teslim oldu.1
Bazı zatlar, hadisin son kısmında yer alan “Benimki teslim oldu” kısmını “Benimki Müslüman oldu.” şeklinde tercüme ederler. Bu, yanlış bir tercümedir. Çünkü Müslüman olmak şeytanın tabiatına zıttır, şeytan Müslüman olmaz, ama şeytan teslim alınabilir. Bunu yapabilen zatlara şeytan artık bir zarar veremez.
1 Müslim, Münafıkun, 11.