“Ölümümüzden sonra mezarımızı yerde arama,
arif kişilerin gönlündedir bizim mezarımız.”
Mevlâna Celâleddin Rûmi
Mevlana’ya göre ölüm günü, “Şeb-i Arûs”tur, yani “Hakk’a vuslat”, “Düğün günü” “Sevgiliye kavuşma günü”dür.
Şeb-i Arûs, bir vuslat gecesidir. Bu, canın beden kafesinden kurtularak aslına döndüğü, damlanın denize ulaştığı andır. Âşık maşukuna kavuşmayı nasıl iştiyak derecesinde isterse, Hak aşığı olanlar da çok daha ileri bir iştiyakla Allaha kavuşmayı isterler. Bunun da yolu ölümden geçmektedir.
Mevlâna, Mesnevide şöyle der:
“Benim hayatım ölümümdedir. Asıl vatanımdan ne vakte kadar ayrı bulunacağım?”
“Eğer bu dünyada sakin oluşum benim için bir ayrılık olmasaydı ‘Biz Allah’a döneceğiz’1 denilmezdi.”2
1 Bakara, 156
2 Mevlana Celaleddin Rûmi, Mesnevi, V, 1800-1801.
