Mehmet Hoca, seyahati seven biriydi. Seyahatlerinden birinde otobüste bir askerle yan yana idi. Askerin elinde müstehcen bir gazete vardı ve asker gazeteyi seyrediyordu.
Mehmet Hoca, durumdan rahatsızdı ve askere de acıyordu. Bir ara fırsatını bulup askerle sohbete başladı. Aralarında şöyle bir muhavere cereyan etti:
-Askerde nöbete de gidiyor musunuz?
-Nöbetsiz askerlik mi olur?
-Peki, nöbete giderken size gerçek mermi veriyorlar mı?
-Evet, veriyorlar.
-Ne güzel, nöbet sırasında canınız sıkıldıkça o mermilerle havaya atış yapıyorsunuzdur!
-Öyle şey mi olur? Bir mermi bile havaya sıksak onun hesabını bize sorarlar.
-Haklısın asker. Kusura bakma ama, devlet merminin hesabını sorar da, Allah bize verdiklerinin hesabını sormaz mı? Ne dersin, Allah bize gözleri harama bakalım diye mi verdi?
Asker verilen mesajı almıştı. Biraz da mahcup bir eda ile gazeteyi dürdü, ortadan kaldırdı. Öyle ya, devlet hesap soruyorsa Allah da sorardı.