Milli servet müşterektir, toplumun bütün fertlerinin onda hissesi vardır.
Hz. Ali şöyle der:
“Allaha yemin ederim ki, kıyamet günü Allah ve Rasulüne bazı insanlara zulmetmiş ve bazılarından az bir dünya malı gasbetmiş olarak varmaktansa, geceyi deve dikenleri üzerinde geçirmeyi, elleri bağlı bir şekilde sürüklenmeyi tercih ederim.”1
İnsanın nefsi, dünyanın mal ve mülküne meftundur. Bundandır ki, dünyanın hemen her yerinde insanlar birbirlerine zulmeder, birbirlerinin hakkını yer. Görevi kötüye kullanmak rüşvet almak gibi yolsuzluklar görülür. Bütün bu kötülüklerin önlenmesi, vicdanlarda daimi bir yasakçı bırakmakla olur. Bunu sağlayacak olan da, başta iman olmak üzere, manevi değerlerdir. Yakın tarihte devrildiğine şahit olduğumuz nice devlet başkanı, şayet Hz. Alinin nazara verdiği bu ince ölçüye riayet etselerdi, hem saltanatları devam edecek, hem de halkın gönlünde taht kuracaklardı.
1 Nehcül-Belağa, s. 519