“Nasıl öleceğim?” mi diyorsun.
Nasıl yaşadığına bak!
İnsanın en ziyade merak etmesi gereken şeylerden biri, “Acaba nasıl öleceğim?” sorusudur. Bu dehşetli sorunun cevabını şu nebevi düsturda bulabiliriz:
“Nasıl yaşarsanız öyle ölürsünüz. Nasıl ölürseniz öyle haşrolursunuz!”1
Anlatılır ki bir duvar ustası her gün yanındaki kalfaya “taş getir, harç getir” deyip, duvar örüyordu. Ömrü bu minval üzere geçti. Gün geldi vade erdi, usta ölmek üzereydi. “Taş getir, harç getir. Taş getir, harç getir” diye sayıklıyordu. Yanındakiler kelime-i şehadet getirmesi için telkinde bulunuyor, ama o hiç bunları duymadan “Taş getir, harç getir. Taş getir, harç getir” demeye devam ediyordu. Derken yanında çalışan kalfa ziyaretine geldi. Ustasını bu durumdan kurtarmak için başucuna gelerek şöyle seslendi:
“Usta, paydooos!”
Bunu duyan usta derin bir nefes verdi, “Taş getir, harç getir” sözleri dünyadan ayrılırken söylediği son sözler oldu.
1 Aliyyül-kârî, Mirkâtü’l- Mefâtîh 1, 332, VII, 375, VIII, 431